مقاله


کد مقاله : 13981226236083

عنوان مقاله : ساختارسازی عدالت اجتماعی - کیفری با نهادینه کردن نظام نیمه آزادی

نشریه شماره : 39 فصل بهار 1399

مشاهده شده : 15

فایل های مقاله : 726 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 نفیسه جلالی nafise.law@gmail.com مربی دانشجوی دکترا
2 ایرج گلدوزیان miramts@yahoo.com استاد دکترا
3 حسین غلامی دون gholami1970@yahoo.com دانشیار دکترا

چکیده مقاله

نظام نیمه¬آزادی یکی از جلوه‌های اصل فردی کردن کیفر و از جمله روش¬هایی است که در راستای کاهش جمعیت کیفری زندان با آزادی نیمه¬وقت مجرم موافقت کرده اما بر نظارتی دائم بر آن تأکید می¬ورزد. این روش علاوه بر تأکید بر قراردادی شدن عدالت کیفری بر پایه توافق، از یکسو ثبات خانوادگی بزهکار را حفظ کرده و از سوی دیگر اصلاح گام¬به¬گام مجرم را در دستور کار قرار می¬دهد. با ترویج بیشتر فرهنگ قانون‌مداری و ارائه نظریه¬های مدرن، زندان نیز به عنوان یک مجازات، کالبدشکافی شد. در همین راستا نظام‌های مختلف حقوقی با در پیش گرفتن سازوکارهایی سعی کردند که از آثار منفی و مخرب زندان بکاهند و از آن تنها برای مجازات مجرم، بدون صدمه زدن به خانواده او، متمتع گردند. سؤالی که در این مقاله مورد نظر می‌باشد این است که کاربست نیمه¬آزادی از منظر پاسخ به کیفر چیست و این نظام از چه جایگاهی در سیاست کیفری برخوردار می¬باشد؟ نظام نیمه¬آزادی نهادی است که می‌توان آن را از منظر وظیفه¬گرایانه و فایده¬گرایانه با تکیه بر توجیه کیفر، بررسی و تبیین نمود. به دیگر سخن، سیاست کیفری نظام‌های مدرن از آن برای تنبیه و اصلاح مجرمان به گونه‌ای که کمترین فاصله را از اجتماع گرفته و بیشترین فایده را برای اجتماع سبب شوند، استفاده کرده¬اند. نظام حقوق کیفری ایران نیز بخشی از قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ را به این نهاد نوین کیفری اختصاص داده است. در این مقاله، نگارندگان تلاش نموده¬اند تا ضمن تبیین نظام نیمه-آزادی به ارزیابی ابعاد مختلف آن در سیاست کیفری ایران بپردازند