مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 13 4 2023 6 4 The origin of hope and its role in the excellence of human life inside and outside in the words of Amirul Momineen خاستگاه امید و نقش آن بر تعالی حیات درون و برون آدمی در کلام امیرالمؤمنین(ع) 177 192 fa امیرعباس مهدوی فرد دانشگاه قم رضا زمانی دانشگاه قم معصومه عزیزی خادم دبیر آموزش و پرورش استان البرز 2023 1 28 "Hope" is an inner state that has a strong link with how a person views his origin and destination, his behavior, his selective approach in worldly life, and his way of reaching happiness in the last life. This research, through a descriptive-analytical method, pursuits to, based on the words of Amir al-Mu'minin peace be upon him, investigate the origin of hope and its role in human perfection, to find out how to achieve a course which will bring man to exalt his soul and his existential capability; and will cause his lifestyle to improve. If a person becomes aware of his own and other creatures' "existential lack" through "self-knowledge", "self-evaluation", and "recognition of the reality of the world", he will confine his hope only to God Almighty. With a "proper faithfulness" towards Him in every bestowed or denied blessing, the highest stage of perfection, that is the position of "satisfaction" will appear in man's existence. When a person reaches the position of satisfaction, he will enjoy a pleasant life in his both personal and social life conditions. «امید» حالتی درونی است که ارتباط محکمی با چگونگی نگرش آدمی به مبدأ، مقصد، سلوک و مشی گزینشی او در زندگی دنیوی و وصول به سعادت درحیات واپسین دارد، این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی، با بررسی خاستگاه امید و نقش آن در کمال انسان، در پی دست‌یابی به سیر و سلوکی برخاسته از سخنان امیرالمؤمنین علیه السلام است که انسان را به تعالی روح و سعه وجودی رسانده و سبب بهبود سبک زندگی او شود. اگر آدمی با«خودشناسی» و«خود ارزیابی» و «شناخت واقعیت جهان»، از«افتقار وجودی» خویش و سایر مخلوقات آگاه شود، امید خود را تنها در خداوند تعالی محصور نموده و با«حُسن‌ظن» به او در دَهِش هر نعمت یا بازداری از آن، عالی ترین مرحله کمال یعنی مقام«رضا» در وجودش ظهور می‌یابد، و آن گاه که به مقام رضا واصل گردد، در برابر شرایط زیست فردی و اجتماعی از زندگی لذت بخشِ همراه با آرامش بهره مند خواهدبود. http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/42673