مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 16 1 2025 8 30 "Ideal self" as a spiritual structure for an ethical university in the context of science governance «خود ایده آل» به مثابه سازه معنوی برای دانشگاه اخلاق مدار در بستر حکمرانی علم 203 219 fa محمد اسماعیل عبداللهی استادیار گروه حکمرانی فرهنگی اجتماعی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 2024 10 4 <p>More than anything else, contemporary man is looking for a shelter to gain inner peace through physical comfort. The inner peace of a person is formed through the expansion of spirituality and morality and the strengthening of the spiritual powers of a person. One of the most important reliable centers for human beings to improve their lives and obtain relative comfort are scientific societies and academic centers. The university is the center of human evolutions and destinies and the source of reform and corruption of life, and in the context of the governance of science, the university is the supplier and feeder of content so that science always exhibits a more optimal existence than its "ideal self". An ethical university can be a promoter and discourse creator of useful science and shape a wise life through the governance of science. The most important feature of an ethical university is the spiritual construction of the "ideal self" in accordance with the environment and based on targeted ideals. The extension of the "ideal self" in the divine logic leads to the evolutionary self by using the natural self, and in the logic of materialism only to the natural self. The ideal self, despite the inhibiting variables, is considered as a spiritual structure for an ethical university, which can be proven through religious texts.</p> <p>در عصر حاضر، انسان&zwnj;ها بیش از هر زمان دیگری به دنبال دستیابی به آرامش درونی از طریق آسایش جسمی هستند. دستیابی به این آرامش پایدار تنها از طریق ترویج معنویت، اخلاق، و تقویت قوای روحانی ممکن است. در این میان، دانشگاه&zwnj;ها به عنوان یکی از مهم&zwnj;ترین مراکز علمی و فرهنگی، نقشی حیاتی در بهبود زندگی بشر و تأمین آسایش نسبی ایفا می&zwnj;کنند. دانشگاه&zwnj;ها نه تنها کانون تحولات و مقدرات بشری هستند، بلکه منبع اصلی تأمین دانش و حکمرانی علم به شمار می&zwnj;آیند، به طوری که می&zwnj;توانند علم را به عنوان بخشی از «خودِ ایده&zwnj;آل» به جهانیان عرضه کنند. ضرورت بررسی این موضوع در نقش مهم دانشگاه&zwnj;های اخلاق مدار نهفته است، چرا که این دانشگاه&zwnj;ها می&zwnj;توانند علم نافع و زندگی خردمند را از طریق حاکمیت و گفتمان&zwnj;سازی علمی ترویج دهند. مسئله اصلی پژوهش حاضر شناسایی ویژگی&zwnj;های دانشگاه&zwnj;های اخلاق&zwnj;مدار و تحلیل نقش «خودِ ایده&zwnj;آل» در بستر آنهاست. تأکید ویژه بر ساخت معنوی خودِ ایده&zwnj;آل متناسب با زیست&zwnj;بوم و بر مدار آرمان&zwnj;های هدف&zwnj;گذاری&zwnj;شده، محوری&zwnj;ترین جنبه این تحقیق است. این پژوهش با استفاده از روش&zwnj;های تحلیلی و تفسیر متون دینی، به بررسی چگونگی شکل&zwnj;گیری و توسعه خودِ ایده&zwnj;آل در دانشگاه&zwnj;های اخلاق&zwnj;مدار می&zwnj;پردازد. فرضیه اصلی پژوهش این است که "خودِ ایده&zwnj;آل" به عنوان سازه&zwnj;ای معنوی می&zwnj;تواند به تحقق "خودِ تکاملی" در منطق الهی کمک کند، در حالی که در منطق ماتریالیسم، این امر محدود به خود طبیعی است. اهداف این تحقیق شامل تبیین مفهوم خود ایده&zwnj;آل، شناسایی موانع موجود بر سر راه آن، و ارائه راهکارهایی برای تحقق آن در دانشگاه&zwnj;های اخلاق&zwnj;مدار است. نتایج تحقیق نشان می&zwnj;دهد که با وجود متغیرهای بازدارنده، می&zwnj;توان با تکیه بر متون دینی و ارزش&zwnj;های اخلاقی، خود ایده&zwnj;آل را به عنوان مبنایی برای تحول مثبت در دانشگاه&zwnj;های اخلاق&zwnj;مدار به کار گرفت. این تحقیق می&zwnj;تواند به فهم بهتر نقش دانشگاه&zwnj;ها در گسترش علم و معنویت در زندگی معاصر کمک کند.</p>

http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/51318