مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 6 22 2018 1 12 Re-Considering the System of Administrative Ethics with an Emphasis on Emmanuel Levinas's Other-Oriented Ethics بازبینی نظام اخلاق اداری با تکیه بر اخلاق دیگری محور امانوئل لویناس 0 0 fa 2018 1 12 From a phenomenological point of view, Levinas holds that the Other is the core to actualise all human relations. To him, there might be, so to say, a possibility of encounter in the realm of spatio-temporality; the Other is prior both axiologically and constitutively to every I. In this way, one cannot confine the Other to the I's totality of selfishness because without caring for the condition of constitution, the constituted lacks its existential, and epistemic origin. It lies certainly on the account that one can expose organisational and administrative systems (as a wide network of inter-personal relations) to serious phenomenological scrutiny. While re-cognising the continuous expansions of inter/inner organisational networks, a new multitude in reciprocal relations and demands has emerged which stands in need of its own regulations and ethical codes. These outputs pave the way for respecting clients' and clerks' rights, while accomplishing the organisation's ends. Therefore, the authors' main objective is necessarily to re-assess and re-consider the bureaucratic systems implemented in undeveloped, or developing countries; an objective which justifies our proceeding from doing phenomenology upon the extant inefficient system of administration in the globe. If admitted, the objective can extend itself toward becoming an efficient cultural innovation through its philosophical foundation-making. This article scrutinises the possibility of a more ethical encounter with the inferior and clients (as ends in themselves) by adopting Levinas's ethical approach. The raised theory has potentiality to effectively bestow centrality upon clients as the Others so additionally to observe the two parties' interests in organisational-administrative relations. امانوئل لویناس از منظری پدیدارشناسانه معتقد است «دیگری» هسته فعلیت دهنده به تمامی روابط انسانی است. برطبق این دیدگاه، در هر دایره زمانی و مکانی که امکانی برای مواجهه یا رویارویی باشد «دیگری» بر هر «من» تقدم ارزشی و قوام بخشی دارد. بدین سان «دیگری» را نمی توان در تمامیت خودخواهی «من» محصور گردانید چرا که بدون پروایِ شرطِ قوام بخشی، امر قوام یافته شالوده وجودی و معرفتی خود را از دست می دهد. از این روست که می توان نظام اداری و سازمانی را در مقام شبکه ای گسترده از روابط میان انسانی مورد موشکافی دقیق پدیدارشناسانه قرار داد. با گسترش شبکه های درون/برون سازمانی موج عظیمی از روابط و نیازهای متقابل شکل گرفته است که قانون گذاری و نظام اخلاقی خاص خود را می طلبد؛ قوانین و نظامی که ضمن پیشبرد اهداف هر سازمان موجبات احترام به حقوق اربابان رجوع و موجودات انسانی شاغل در آنها را فراهم آورد. در این مقاله، با اتخاذ رویکرد اخلاقی امانوئل لویناس، سعی خواهد شد تا امکان مواجهه اخلاقی تر با زیردستان و اربابان رجوع به مثابه هدف و غایت، مورد بررسی قرار گیرد. نظريه اي برآمده از اخلاق لويناس استعداد هدف گذاري موثر بر مراجعان نظام اداري در مقام ديگري را دارد به نحوي كه بتوان منفعت سازماني طرفين را نيز توأمان در نظر گرفت. http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/16817