مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 15 4 2024 6 23 Psychotherapy through Reframing in the Light of the Masnavi-ye Maʿnavi روان درمانگری در پرتو باز انگاری به روش مثنوی معنوی fa محمدرضا موحدی دانشگاه قم عزیز الله مولوی وردنجانی دانشگاه شهرکرد 2025 8 7 <p><br />This study adopts an analytical-psychological approach to selected sections of Rumi&rsquo;s ethical and mystical works, viewing him as a psychotherapist who, rather than merely offering moral advice, employs a cognitive-therapeutic method based on rethinking and reframing core concepts. In the Masnavi-ye Ma&lsquo;navi, Rumi replaces dysfunctional and negative beliefs with constructive, joyful, and meaningful ones, aiming to correct human cognition, emotion, and behavior in the face of life&rsquo;s challenges. Drawing on moral-mystical teachings and applied theology, his approach encompasses ideas such as naturalizing sorrow, treating love as an elixir, framing remembrance and tears as healing tools, and valuing patience and inner resilience. Rumi emphasizes that many psychological disturbances stem from distorted beliefs about the self, the world, and others, and that their resolution lies in revising these cognitive foundations. Thus, Masnavi is not only a mystical masterpiece but also a therapeutic text, with potential applications in spiritual and cognitive psychotherapy</p> <p>در این پژوهش، با نگاهی تحلیلی-روان&zwnj;شناختی، به بخش هایی از آثار اخلاقی- عرفانیِ مولانا به مثابه یک روان&zwnj;درمانگر نگریسته می شود که به&zwnj;جای پنددهی صرف، روشی شناخت&zwnj;درمانگرانه و مبتنی بر بازانگاری مفاهیم اتخاذ کرده است. وی در مثنوی معنوی با جایگزین کردن انگاره&zwnj;های سازنده، نشاط&zwnj;آور و معنابخش به&zwnj;جای تلقی&zwnj;های ناسازگار و منفی، می&zwnj;کوشد به اصلاح شناخت، هیجان و رفتار انسان در مواجهه با چالش&zwnj;های زندگی کمک کند. این نگرش، که از آموزه&zwnj;های اخلاقی-عرفانی و الاهیات کاربردی ریشه می&zwnj;گیرد، با مفاهیمی چون طبیعی&zwnj;انگاری رنج و غم، اکسیرانگاری عشق، درمان&zwnj;انگاری ذکر و اشک، کلیدانگاری صبر، گنج&zwnj;انگاری رنج، درونی&zwnj;انگاری منشأ خوشی و تمایز ذهنیت از واقعیت، تلاشی است برای معنا دادن به رنج&zwnj;ها، بازیابی آرامش درونی و تقویت تاب&zwnj;آوری روانی. از نگاه مولانا، بسیاری از اختلال&zwnj;های روانی ناشی از انگاره&zwnj;های نادرست درباره خود، جهان و دیگران&zwnj;اند، و درمان آن&zwnj;ها نیازمند اصلاح بنیان&zwnj;های فکری و بازنگری در برداشت&zwnj;های شناختی است. بدین&zwnj;سان، مثنوی را می&zwnj;توان متنی دانست که فراتر از اثر عرفانی، کارکردی روان&zwnj;درمان&zwnj;گرانه دارد و قابلیت استفاده در درمان&zwnj;های معنوی و شناختی را داراست.</p> http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/51111