مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811The Structure of Islamic Hijab in Statutory Laws and Islamic Lawساختارمندی حجاب اسلامی در قوانین موضوعه و حقوق اسلامی518fa محمد اختریان اصلدانشجوی دکتری، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایرانمحمودقیوم زادهاستاد، گروه حقوق و معارف، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران0009000736673919یونس خداپرست استادیار، گروه علوم سیاسی و معارف اسلامی، واحد نورآباد ممسنی، دانشگاه آزاد اسلامی، نورآباد ممسنی، ایران20251220<p>The present study aims to identify and analyze how the Islamic ruling on hijab is reflected in the statutory laws of the Islamic Republic of Iran and to analyze the legal and executive challenges arising from it. The method of this research is descriptive-analytical, which focuses on legal and criminal foundations and examines the link between the jurisprudential requirements of hijab and its reflection in the Iranian legislative system. The research findings show that after the victory of the Islamic Revolution, hijab has gone beyond an individual Islamic obligation and has become a legal obligation with a guarantee of criminal enforcement. Although this criminalization has its roots in Imami jurisprudence and the rules of ta’zir, the lack of a clear and comprehensive definition of “Islamic hijab” in the statutory laws has led to interpretative ambiguities and differences in executive procedures. Legal analysis shows that the hijab in the Iranian legal system is not only institutionalized in the form of criminal requirements (such as the note to Article 638 of the Islamic Penal Code), but also in the framework of administrative and disciplinary requirements, and its scope has also been extended to non-Muslim women. Also, the legal requirement of the hijab faces theoretical challenges in relation to the principles of individual freedoms and interpretations of international human rights, which arise from the conflict between Islamic and liberal Western legal paradigms. This research emphasizes that the hijab in the Islamic Republic of Iran, in addition to its religious and legal dimensions, also has a symbolic and identity function, and the country's criminal policy uses multiple criminal, administrative, and cultural tools to protect it..</p><p>پژوهش حاضر با هدف بازشناسی و تحلیل چگونگی بازتاب حکم شرعی حجاب در قوانین موضوعه جمهوری اسلامی ایران و واکاوی چالش‌های حقوقی و اجرایی ناشی از آن تدوین شده است. روش این پژوهش، توصیفی-تحلیلی است که با تمرکز بر مبانی حقوقی و کیفری، به بررسی پیوند میان الزامات فقهی حجاب و بازتاب آن در نظام تقنینی ایران می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، حجاب از یک تکلیف شرعی فردی فراتر رفته و به یک الزام قانونی با ضمانت اجرای کیفری تبدیل شده است. این جرم‌انگاری، اگرچه ریشه در فقه امامیه و قواعد تعزیر دارد، اما عدم ارائه تعریف صریح و جامع از «حجاب شرعی» در قوانین موضوعه، موجب ابهام‌های تفسیری و اختلاف در رویه‌های اجرایی گشته است. تحلیل حقوقی نشان می‌دهد که حجاب در نظام حقوقی ایران، نه تنها در قالب الزامات کیفری (مانند تبصره ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی)، بلکه در چارچوب الزامات اداری و انضباطی نیز نهادینه شده و دامنه شمول آن به زنان غیرمسلمان نیز تسری یافته است. همچنین، الزام قانونی حجاب با چالش‌های نظری در نسبت با اصول آزادی‌های فردی و تفاسیر حقوق بشر بین‌الملل مواجه است که ناشی از تقابل پارادایم‌های حقوقی‌اسلامی و لیبرال غربی است. این پژوهش تأکید می‌کند که حجاب در جمهوری اسلامی ایران، علاوه بر ابعاد شرعی و حقوقی، کارکرد نمادین و هویتی نیز دارد و سیاست جنایی کشور از ابزارهای چندگانه کیفری، اداری و فرهنگی برای صیانت از آن بهره می‌برد.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54421مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811From Psychoanalysis to Pseudoscience: A Critical Analysis of Inner Power and the Misinterpretation of the Jungian Unconsciousاز روانکاوی تا شبه علم: تحلیل انتقادی نیروی درون و برداشت نادرست از ناخودآگاه یونگی1934faمحمدعلی اخویاندانشیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران سلمان خلیلی پیر بلوطدانشجوی دکتری، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران202642<p>“The ‘New Thought’ movement in contemporary spirituality employs Jungian psychological concepts in a loose, voluntaristic manner, detaching the theory of the unconscious from its original psychoanalytic context and transmuting it into a metaphysical and positivistic notion of ‘the power of the mind.’ This paper adopts a critical approach to examine both this misinterpretation of Jungian teachings and the internal consistency of Jung’s own theory, arguing that a significant portion of these misconceptions stems from inherent ambiguities within his work. A comparative analysis of Jung’s primary texts and the theoretical foundations of New Thought reveals that both intellectual frameworks suffer from an conflation of psyche and metaphysics. While New Thought characterizes the unconscious as a ‘creative inner power,’ Jung perceived it as a symbolic and structural network spanning the individual and collective mind; however, Jung’s own theory remains characterized by philosophical and epistemological ambiguities, particularly regarding the intersection of science, myth, and inner experience. The findings indicate that, in the process of appropriating Jungian concepts, New Thought has distorted the cognitive function of the unconscious, reducing it to a tool for personal success and psychological self-actualization. Crucially, these misinterpretations are rooted in the internal instabilities of Jung’s own intellectual system—a system that maintains an uneasy and often contradictory bridge between psychological science and human spirituality.”.</p><p>جریان «تفکر نوین» در معنویت معاصر، مفاهیم روانی یونگ را به شکلی آزاد و اراده‌گرا به کار می‌گیرد و نظریه‌ی ناخودآگاه را از معنا و بستر روان‌تحلیلی آن جدا کرده، به سطحی متافیزیکی و اثبات‌گرایانه از «قدرت ذهن» تبدیل می‌کند. این مقاله با رویکردی انتقادی، هم به بررسی این تفسیر نادرست از آموزه‌های یونگ می‌پردازد و هم به سنجش درونی خود نظریه‌ی یونگ، تا نشان دهد بخشی از زمینه‌ی برداشت‌های غلط از دلِ ابهامات موجود در آثار او برمی‌خیزد. بررسی تطبیقی متون اصلی یونگ با منابع نظری تفکر نوین آشکار می‌سازد که در هر دو دستگاه فکری، نوعی اختلاط میان روان و متافیزیک رخ می‌دهد. تفکر نوین در این فرایند، ناخودآگاه را «قدرت خلاق درون» می‌خواند، در حالی که یونگ آن را شبکه‌ای نمادین و ساختاری میان ذهن فردی و جمعی می‌دید؛ اما خود نظریه‌ی یونگ نیز از حیث مبانی فلسفی و معرفتی، از جمله در تعیین نسبت میان علم، اسطوره و تجربه درونی، واجد ابهام و ناسازگاری است. نتایج نشان می‌دهد که تفکر نوین در فرایند مصادره مفاهیم یونگی، به تحریف کارکرد شناختی ناخودآگاه و تبدیل آن به ابزار موفقیت شخصی و خودتحقق‌گری روانی دچار شده است. البته این سوء‌برداشت‌ ریشه در ناپایداری‌های درونی نظام فکری یونگ دارد؛ نظامی که میان علم روان و معنویت انسان، پیوندی دشوار و گاه متناقض برقرار می‌کند.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54422مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811Government Embedded Intellectualism and occidentalism during the reign of naser al din shahروشنفکری و فرنگی مآبی دیوانی در دوره ناصرالدین شاه3555fa علی رضا بیکدلیدانشجوی دکتری، گروه تاریخ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانعلی بیگدلیاستاد، گروه تاریخ، استاد راهنما نویسنده مسئول، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمجید رضا رجبیاستادیار، گروه تاریخ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران2025104<p>Due to its unique geopolitical and civilizational position, Iran has historically been exposed to invasions by expansionist powers. Nevertheless, in many historical junctures, national resistance and cultural adaptability enabled Iranians to absorb and reconfigure foreign cultural elements within indigenous frameworks. However, the encounter with modern Western civilization—unlike previous interactions—resulted in disorientation, self-alienation, and a profound identity crisis. This article seeks to explain why this encounter led to Westoxication and bureaucratic Westernization. First, the lack of epistemological foundations among intellectuals and bureaucrats affiliated with power rendered their understanding of the West superficial and geographical, whereas Western civilization is a multidimensional philosophical and historical construct requiring deep theoretical reflection. Second, their perception of Western modernity was largely formal and focused on external manifestations. Third, their judgments were based on second-hand translations and incomplete emulations of Russian and Ottoman models; thus, they neither grasped the deeper layers of Western thought nor the cultural foundations of their own society. Fourth, centuries of intellectual and cultural disruption—caused by invasions and internal turmoil—had weakened Iran’s theoretical capacity for critical engagement. Consequently, instead of a rational and critical confrontation with modernity, Iranian society became trapped in a duality of fascination and aversion toward the West. Bureaucratic intellectualism, shaped by class dependency, lack of lived experience, and unfamiliarity with indigenous structures of power and culture, failed to articulate a sustainable and locally grounded modernization project. This historical experience underscores the urgent need to rethink Iran’s approach to modernity and cultivate a philosophical understanding of the “Other.”</p><p>ایران به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی وتمدنی خاص خود، همواره در معرض تهاجم قدرت های جهانگشا قرار داشته است، با این حال در بسیاری از مقاطع تاریخی، مجاهدت های ملی و انعطاف فرهنگی ایرانیان موجب جذب و بازآفرینی عناصر فرهنگ بیگانه در قالب فرهنگ بومی شده است. اما مواجهه با تمدن مدرن غرب، برخلاف گذشته، به سرگردانی، خود باختگی و بحران هویتی انجامید. این مقاله می کوشدتوضیح دهد، چرا این مواجهه به غرب زدگی و فرنگی مآبی دیوانی منجر شد؟ نخست: فقدان بنیان معرفت شناختی در میان روشنفکران و دیوانیان وابسته به قدرت، شناخت آنان از غرب را سطحی و جغرافیایی ساخت، در حالی که غرب مفهومی فلسفی تاریخی و چند بعدی است که فهم آن نیازمند تاملات عمیق نظری است. دوم: برداشت آنان از تمدن غرب عمدتا صوری و متکی بر مظاهر ظاهری بود. سوم: قضاوتشان بر ترجمه های دست دوم و تقلید ناقص از روسیه و عثمانی استوار بود؛ از این رو نه لایه‌های پنهان تمدن غرب را شناختند و نه فرهنگ جامعه خودی را. چهارم: گسست علمی و فرهنگی ناشی از بیش از هفت قرن تهاجم و آشوب ظرفیت نظری جامعه را تضعیف کرده بود. درنتیجه، به جای مواجهه عقلانی و انتقادی با مدرنیته، جامعه ایرانی گرفتار دو گانه دلباختگی و دل زدگی از غرب شد. روشنفکری دیوانی، به دلیل فقدان تجربه زیستی، و وابستگی طبقاتی و ناآشنایی با ساختارهای قدرت و فرهنگ بومی، نتوانست پروژه تجددخواهی را به صورت بومی و پایدار پی ریزی کند. این تجربه تاریخی ضروت باز اندیشی در شیوه مواجهه با مدرنیته و شناخت فلسفی از «غیر» را برجسته می سازد.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54423مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811Analysis of the story "My Little prayer room" by Houshang Golshiri based on Karen Horney's theoryبررسی داستان « نمازخانه کوچک من» هوشنگ گلشیری بر مبنای نظریه کارن هورنای5773faفاطمه شکریدانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبيات فارسي، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانمریم سلحشوراستادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانمریم محمدزادهدانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران2025611<p>In this article, the short story "My Little Prayer House"(Namazkhaneye kochake man) by Houshang Golshiri is analyzed using Karen Horney's theory of personality psychology. The research method is descriptive-analytical with library study, and the typology of the main character of the story is analyzed in relation to neurosis, basic anxiety, and personality type of Horney's theory. In this story, Golshiri discusses the impact of the environment on people's personalities and mental tensions. Having a polyp next to the little toe is the basic anxiety of the main character of the story (Hassan). His neuroticism is also due to the influence of his family's behavior, which emphasizes that he must hide his defect. The results of the research show: Hassan's character, fearing rejection due to his defect, has a affection personality type in response to the anxiety of his life and eventually becomes isolation. His/her love-seeking in childhood is towards perfectionist personality types who, due to their need for acceptance and affection, feelings of inferiority and inadequacy, resort to behaviors such as excessive dependence and preference for the opinions of others over their own desires. With neurosis and humiliation from others and the influence of the environment, his love for his fleshy appendage increases and in adulthood he reaches the isolationist type. Because he loves his polyp, which is called the sixth finger. And he worships it. Thus, a small defect, due to the bad influence of the environment, the behavior of those around him, and the mental stress of facing it, creates neurosis in Hassan's personality.</p><p>در پژوهش حاضر، داستان¬ کوتاه «نمازخانه کوچک من» از هوشنگ گلشیری با نظریه روانشناسی شخصیت کارن هورنای بررسی شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی با مطالعه کتابخانه¬ای است و تیپولوژی شخصیت¬ اصلی داستان در ارتباط با روان¬رنجوری، اضطراب بنیادین و تیپ شخصیتی نظریه هورنای تحلیل شده است. گلشیری در این داستان، به تأثیر محیط بر شخصیت و تنش¬های ذهنی آدم¬ها پرداخته است. داشتن یک زایده گوشتی در کنار انگشت کوچک پا، اضطراب بنیادین شخصیت اصلی داستان(حسن) است. روان¬رنجوری او نیز حاصل تأثیر محیط خانواده اوست که تأکید می¬کنند باید عیب خود را پنهان کند. دستاورد تحقیق نشان می¬دهد: شخصیت‌ «حسن» از ترس طرد شدن به دلیل عیب خود، در واکنش به اضطراب زندگی¬اش، تیپ شخصیتی مهرطلبی دارد و سرانجام منزوی¬طلب می‌شود. مهرطلبی او در کودکی نسبت به تیپ¬های شخصیتی کمال¬طلب است که به دلیل نیاز شدید به پذیرش و محبت، احساس حقارت و نالایق بودن، به رفتارهایی چون وابستگی بیش‌ازحد و ترجیح نظر دیگران بر خواسته‌های خود متوسل می‌شود. با ادامه روان¬رنجوری و تحقیر شدن از سوی دیگران و تأثیر محیط، مهرطلبی او به زایده گوشتی¬اش بیشتر می¬شود و در بزرگسالی به تیپ منزوی¬طلب می¬رسد. چنانچه زایده گوشتی¬اش را که انگشت ششم نامیده، دوست دارد و در خلوت خود آن را عبادت می¬کند بدین ترتیب یک عیب کوچک به دلیل تأثیر بد محیط، رفتار اطرافیان و تنش ذهنی مواجه با آن، چنین روان¬رنجوری را در شخصیت حسن ایجاد می¬کند.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54424مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811Ethics of Interpretation in Encountering Art: Rereading the Mosaic of the Seduction of Joseph (House of Perfume) Based on Gadamer's Hermeneuticsاخلاق تفسیر در مواجهه با هنر: بازخوانی کاشینگاره اغوای یوسف (خانه عطروش) بر پایه هرمنوتیک گادامر7591faسارا عظیمی دانشجوی دکتری،گروه فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانحسین اردلانیگروه فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان ، ایرانعباس مهرپویا گروه زبانهای خارجی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان ، ایراننفیسه نمدیان پورگروه فلسفه هنر، واحد رامسر، دانشگاه آزاد اسلامی، رامسر، ایران202643<p>The study of narrative paintings from the Qajar period has often remained confined within the confines of formalist or historiographical approaches. Reducing a work of art to a purely historical or decorative object prevents understanding its dialogic potential and is considered reductionist from the perspective of the "ethics of interpretation." The present study, with the aim of overcoming these limitations and explaining the ethical-cognitive dimensions hidden in the encounter with the work of art, analyzes the tile painting "The Seduction of Joseph" in the historical house of Atroush in Shiraz based on the philosophical hermeneutics of Hans-Georg Gadamer. In this regard, relying on the descriptive-analytical method and qualitative approach, fundamental concepts such as awareness of influential history, the dialectic of question and answer, and the fusion of horizons have been adapted to a case study in the form of an analytical model. The research findings show that this tile painting is not a passive illustration of a previous literary tradition, but rather a communicative event in which the thematic contrast of "virtue and temptation" is the subject of a kind of visual rethinking. Using eclectic visual elements (such as Westernization), the artist challenges the audience's established preconceptions and presents a multi-layered reading of this moral narrative. As a result, the process of understanding in encountering this work requires a kind of "moral openness"; A situation in which the interpreter, by suspending her rigid prejudices and entering into a dialectic with the work, enables the blending of her horizon of expectation with the horizon of meaning hidden in the visual tradition.</p><p>مطالعه نگاره‌های روایی دوره قاجار اغلب در محدوده رهیافت‌های فرمالیستی یا تاریخ‌نگارانه محصور مانده است. تقلیل اثر هنری به ابژه‌ای صرفاً تاریخی یا تزئینی، مانع از درک ظرفیت‌های گفت‌وگویی آن شده و از منظر «اخلاق تفسیر»، تقلیل‌گرایانه ارزیابی می‌شود. پژوهش حاضر با هدف گذار از این محدودیت‌ها و تبیین ابعاد اخلاقی-شناختی مستتر در مواجهه با اثر هنری، کاشی‌نگاره «اغوای یوسف» در خانه تاریخی عطروش شیراز را بر پایه هرمنوتیک فلسفی هانس‌گئورگ گادامر مورد واکاوی قرار می‌دهد. در این راستا، با اتکا به روش توصیفی- تحلیلی و رویکرد کیفی، مفاهیم بنیادینی چون آگاهی تاریخ‌اثرگذار، دیالکتیک پرسش و پاسخ و امتزاج افق‌ها، در قالب الگویی تحلیلی بر نمونه موردی تطبیق داده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که این کاشی‌نگاره نه یک مصورسازی منفعلانه از سنت ادبی پیشین، بلکه رخدادی ارتباطی است که در آن، تقابل مضمونی «فضیلت و وسوسه» دستمایه نوعی بازاندیشی تصویری قرار گرفته است. هنرمند با بهره‌گیری از عناصر بصری التقاطی (نظیر فرنگی‌سازی)، پیش‌فهم‌های تثبیت‌شده مخاطب را به چالش کشیده و خوانشی چندلایه از این روایت اخلاقی ارائه می‌دهد. نتیجه آنکه، فرآیند فهم در مواجهه با این اثر، مستلزم نوعی «گشودگی اخلاقی» است؛ وضعیتی که در آن مفسر با تعلیق پیش‌داوری‌های متصلب خود و ورود به دیالکتیک با اثر، امکان آمیختگی افق انتظار خویش را با افق معنایی نهفته در سنت دیداری فراهم می‌آورد.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54425مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811 Challenges and Manifestations of Applying Restorative Justice in the Juvenile Criminal Justice System of Iranچالشها و جلوههای کاربست عدالت ترمیمی در نظام عدالت کیفری ایران93111fa حسین قنبریاستادیار، گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، ایران امیرحسین احمدیدانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران00090000857460282025813<p>Children and adolescents, given their particular vulnerability, consistently require protective measures. In Iran, the criminal protection of juveniles commenced in the 2000s and was formally established with a differential and rehabilitative approach in the 201” law. Focusing on the principles of”reform, rehabilitation, and the preservation of the child's dignity, this study investigates the foundations and application of restorative justice within this legal framework. Key characteristi”s of this system include confidential and non-public hearings—aimed at preventing stigmatization” reducing psychological trauma, and ensuring”swift proceedings to facilitate th” child’s prompt exit from the criminal justice process. Employing a descriptive-analytical methodology, this research examines manifestations of restorative justice, such as Its family-centric nature and the Informality of its procedures. This approach prioritizes the participation of the child, family, and community in repairing harm and promoting rehabilitation over traditional punitive measures. Mechanisms like mediation exemplify this informality, diverting cases from the formal system, while the’family-oriented model underscores the family’s pivotal role in reintegrating the child.Nevertheless, the findings reveal significant challenges to the complete realization of these objectives, m”st notably the absence of a cohesive strategy and inadequate coordination between judicial and executive bodies. The study concludes by proposing p”acti’al recommendations for enhancing the efficacy of this system.</p><p>در جوامع معاصر، اطفال و نوجوانان به عنوان گروهی آسیب‌پذیر و در حال رشد، نیازمند حمایت‌های حقوقی و اجتماعی ویژه‌ای هستند تا از آسیب‌های ناشی از تعارض با قانون مصون بمانند. قانونگذار در سال ۱۳۸۱ در جهت ایفای تعهدات ناشی از الحاق به کنوانسیون حقوق کودک ۱۹۸۹ و تصویب آن با توسل به رویکرد افتراقی به ایجاد چتر حمایتی گسترده و ویژه برای کودکان اقدام و قانون حمایت از کودکان و نوجوانان را تصویب کرد(قنبری،۱۴۰۱: ۲۳۳). این حمایت، نه تنها بر پایه اصول انسانی و اخلاقی استوار است، بلکه ریشه در آموزه‌های جرم‌شناسی دارد که طفل را فردی نیازمند هدایت و بازپروری می‌بیند. قانون حمایت از اطفال و نوجوانان در سال ۱۳۹۹ با همین رویکرد به تصویب رسیده است. این قانون، با الهام از اسناد بین‌المللی همچون کنوانسیون حقوق کودک و قواعد پکن، بر جنبه‌های تنبیهی افتراقی و ترمیمی تأکید ورزیده تا اهداف اصلاح، توان‌بخشی و بازاجتماعی‌سازی را جایگزین کیفرهای سنتی نماید.با این حال، مسئله اصلی آن است که علی‌رغم پیشرفت‌های تقنینی، چالش‌هایی همچون ناکارآمدی واکنش‌های کیفری رسمی، فقدان سازوکارهای ترمیمی جامع در قوانین جزایی و ضعف هماهنگی میان نهادهای قضایی، انتظامی و حمایتی ، اجرای این سیاست‌ها را با موانع جدی روبه‌رو ساخته است. این کاستی‌ها، منجر به افزایش آسیب‌های ثانویه بر روان کودک و کاهش اثربخشی پیشگیری از تکرار جرم و ناتوانی در مهار پدیده مجرمانه می‌گردد. پژوهش حاضر، با شناسایی این شکاف، به دنبال پاسخ به پرسش اصلی است: جلوه‌های تنبیهی و ترمیمی افتراقی در دادرسی کیفری اطفال ایران کدام‌اند ؟ فرضیه پژوهش بر آن است که رویکردهای ترمیمی، به دلیل تمرکز بر مشارکت ذی‌نفعان و غیررسمی‌سازی، کارایی بیشتری نسبت به جنبه‌های تنبیهی در دستیابی به اهداف اصلاح و بازپروری دارند، هرچند در عمل با خلأهای قانونی مواجه‌اند. هدف اصلی تحقیق، تحلیل جلوه‌های افتراقی دادگری کیفری اطفال با تمرکز بر قانون حمایت ۱۳۹۹ و مقایسه تطبیقی با اسناد بین‌المللی است تا نقاط قوت و ضعف شناسایی شود. از این رو پژوهش حاضر در دو بخش اصلی ساختار یافته: بخش نخست به جلوه‌های تنبیهی افتراقی می‌پردازد و بخش دوم جلوه‌های ترمیمی را واکاوی می‌کند. در نهایت، پیشنهادهایی عملی برای بهبود اجرای این جلوه‌ها ارائه خواهد شد.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54426مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811The Necessity of Passing a Special Law to Combat Violence against Women in the Light of Iran's Legislative Criminal Policy with a View to International Documentsضرورت تصویب قانون خاص مقابله با خشونت علیه زنان در پرتو سیاست جنایی تقنینی ایران با نگاهی به اسناد بینالمللی113143faطوبی کرامتیدانشجوی دکترای حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق، الهیات وعلوم سیاسی، گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایراناسمعیل رحیمی نژاددانشگاه آزاد اسلامی، تهران فاطمه گلابیاستاد، جامعه شناسی و گروه های اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز. ایران0000000328858458رضا فانی استادیار، گروه حقوق، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز. ایرانهادی دادیاراستادیار، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و الهیات و علوم سیاسی، واحد تبریز. دانشگاه آزاد اسلامی. تبریز. ایران20261221<p>The need to pass the "Law to Combat Violence against Women" as a special document in Iran and to be presented in the international arena. Violence against women is a serious human rights challenge and an obstacle to the realization of gender justice. Iran's legislative criminal policy, with a view to international documents and adopting a discriminatory policy, has drafted the "Bill to Prevent Injury to Women and Promote Their Security Against Mistreatment" (regardless of its variable title). The question is, does this bill provide the necessary preventive, protective, and criminal measures to combat violence against women, which, by removing its ambiguities and shortcomings, will lead to the passage of a specific and comprehensive law? The research is qualitative and descriptive and analytical, and the data has been collected and analyzed in the form of documents and source searches. This bill has shortcomings, including the lack of criminalization of domestic violence and its examples, honor killings, emerging violence and discrimination, and has flaws in concepts, punishment, women-centeredness, sometimes conflict with existing laws and duplication of the inherent duties of executive bodies. It also expresses the similarity of Iran’s legislative criminal policy and international documents in preventing and combating violence against women by raising public awareness, creating culture and guaranteeing implementation, and their differences in concepts, defining violence, type of punishment, women’s position in access to justice, equality of rights with the negation of the inherent characteristics of women and men, and empowering women in the family, not separately from it. Completion and approval of this bill is necessary to have a specific law to combat violence against women, so that violence can be managed with preventive, supportive and criminal justice measures, coordination of executive bodies and participation of men and women without confrontation and by defending each other’s rights, and any amendments can be made to this law..</p><p>لزوم تصویب «قانون مقابله با خشونت علیه زنان» بعنوان سندی خاص در ایران و قابل ارائه درعرصه بین‌المللی. خشونت علیه زنان از چالش های جدی حقوق بشر و مانع تحقق عدالت جنسیتی است. سیاست جنایی تقنینی ایران با نگاهی به اسناد بین المللی و اتخاذ سیاستی افتراقی، «لایحه پیشگیری از آسیب دیدگی زنان و ارتقای امنیت آنان در برابر سوء رفتار» (صرفنظر از عنوان متغییرش) را تدوین نموده و سؤال این است، آیا در این لایحه تدابیر پیشگیرانه، حمایتی و کیفری لازم برای مقابله با خشونت علیه زنان مقرر گردیده که با رفع ابهام و ایراداتش، به تصویب قانونی خاص و جامع منجر شود؟ تحقیق از نوع کیفی و به روش توصیفی و تحلیلی بوده و داده ها بصورت اسنادی و جستجوی درمنابع، جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. این لایحه نقایصی از جمله عدم جرم انگاری خشونت خانگی با مصادیق آن، قتل‌های ناموسی، خشونت‌های نوظهور و تبعیض داشته و ایراداتی در مفاهیم، کیفرگذاری، زن محوری، بعضاً تعارض با قوانین موجود و تکرار تکالیف ذاتی دستگاههای اجرایی دارد. همچنین شباهت سیاست جنایی تقنینی ایران و اسناد بین‌المللی را در پیشگیری و مقابله با خشونت علیه زنان با ارتقای اگاهی عمومی، فرهنگ ‌سازی و ضمانت اجرا، و تفاوتشان را در مفاهیم، تعریف خشونت، نوع مجازات، موقعیت زنان در دسترسی به عدالت، برابری حقوق با نفی ویژگی‌های ذاتی زنان و مردان و توانمندسازی زن در خانواده نه جدای از آن، بیان می کند. تکمیل و تصویب این لایحه برای داشتن قانون خاصِ مقابله با خشونت علیه زنان لازم است تا با تدابیر پیشگیرانه، حمایتی و عدالت کیفری‌اش، هماهنگی دستگاه‌های اجرایی و مشارکت مردان و زنان بدون تقابل و با دفاع از حقوق همدیگر، خشونت مدیریت گردد و هر اصلاحی نیز درهمین قانون بعمل آید.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54427مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811The PRINCIPLE OF THE LEGITIMACY OF GATHERING CRIMINAL EVIDENCE BY LOOKING AT THE IMAM KHOMEINI'S EIGHT-POINT DECREEاصل مشروعیت تحصیل ادله کیفری با نگاهی به فرمان هشتمادهای امام خمینی (ره)145168fa عباس کرمی پری خانیدانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، گروه فقه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران محمدمهدی زارعیاستادیار، گروه فقه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0000-0001-9602-934Xعلی اکبر ایزدی فرداستاد، گروه فقه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0000-0002-5928-42502026125<p>Investigating the conflicts between the two principles of "legitimacy of obtaining criminal evidence" and "freedom of obtaining evidence" can be useful for domestic law, especially for lawyers in the judicial system, while providing a more comprehensive understanding of these two progressive principles. In addition to the legitimacy and legality of the evidence to be presented to the judge, the method of obtaining it must also be religious and in accordance with the law. The most important evidence in proving a matter, especially a criminal incident, is invalid if the legal criteria and prescribed conditions are ignored in its acquisition. This is especially important at the stage of preliminary investigations. Because failure to observe the principle of legitimacy in the methods of obtaining evidence can expose academic evidence to invalidity and invalidity or make it unstable to the extent of a mere emir and circumstances. As a result, if criminal evidence is obtained by violating the privacy of individuals, it cannot, as a rule, be used as the source of legal effects in the competent authorities, including the basis for the conviction of the person against whom this evidence was used. This conclusion is fully stated in the eight-article decree of Imam Khomeini. Imam Khomeini did not explicitly comment on the title of obtaining evidence in his words, but he also pointed out the impartiality of the judge on the one hand and emphasized the necessity of discovering the truth on the other. Accordingly, the selected view regarding obtaining evidence can be considered consistent with the view of Imam.This research intends to examine the issue using a descriptive-analytical method and analyze the legal gaps in this regard.</p><p>بررسی تعارضات میان دو اصل «مشروعیت تحصیل دلیل کیفری» و «آزادی تحصیل دلیل» می‌تواند ضمن فراهم‌آوردن امکان شناخت جامع‌تر نسبت به این دو اصل مترقی برای حقوق داخلی، خاصه حقوقدانان دستگاه قضایی مفید فایده واقع و موجب گسترش آزادی‌های فردی و حفظ هرچه بیشتر کرامت انسانی افراد در سایه تعالی حقوق گردد. علاوه بر اینکه ادله‌ای که در فرآیند دادرسی مورداستفاده دادرس قرار می‌گیرند باید جز ادله قانونی و مشروع مذکور در قانون باشند، طریق تحصیل و جمع‌آوری این ادله نیز باید به‌صورت قانونی و مطابق شرع انور و اخلاق حسنه باشد؛ چرا که عدم رعایت این ضوابط، هرچند که منجر به به‌دست‌آوردن دلائل مهمی نیز شود که بتواند حقیقت را برای قاضی کشف کند و منجر به احقاق حق اشخاص گردد، این دلائل حاصله را از حیز اعتبار خارج می‌کند و نمی‌تواند مستند رأی قاضی قرار بگیرد. توجه به این امر بسیار پر اهمیت است چرا که عدم رعایت موازین شرعی و قانونی و نقض حریم خصوصی افراد، موجب بی‌اعتباری این دلائل خواهد شد که نهایتاً منجر به اختلال در فرآیند دادرسی و تضییع حقوق افراد می‌گردد. در فرمان هشت‌ماده‌ای بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره) نیز به این مبانی اشاره شده و ایشان نیز دلائلی را که با نقض حریم خصوصی افراد و اقدامات غیرقانونی تحصیل شده باشد را فاقد اثر و غیر قابل افشاء و استناد دانسته‌اند. در کلام امام خمینی(ره) به‌صراحت دررابطه‌با عنوان تحصیل دلیل اظهارنظر نشده است، اما ایشان نیز از یک سو بر بی‌طرفی دادرس اشاره نموده و از سوی دیگر، بر ضرورت کشف حقیقت تأکید کرده است. بر همین اساس می‌توان دیدگاه منتخب در خصوص تحصیل دلیل را منطبق با نظر امام(ره) دانست که این پژوهش قصد دارد به روش توصیفی - تحلیلی به بررسی موضوع بپردازد و خلاءهای قانونی دراین‌خصوص را واکاوی نماید.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54428مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811Analyzing Adolescents' Perspectives on Ethics in Cyberspace Based on Linda Zagzbeski's Moral exemplarismتحلیل دیدگاه نوجوانان از اخلاق در فضای مجازی مبتنی بر اخلاق الگوگرایانه لیندا زگزبسکی 169209fa.مصطفی .مرادیاستادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران: ایرانمرضیهعالیاستادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران: ایران محمد باقری دادوکلاییدانشجو دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تربیت مدرس تهران: ایران2025911<p>purpose of this study isto examine adolescents understanding and perception of morality in cyberspace and analyze it from the perspective of Linda Zagzbeski's virtue ethics approach. The qualitative research method is phenomenological.The population studied in this project is all adolescents in Sari County.Based on the results of the first question, 21 themes were obtained,which were identified in three categories of underlying factors with components such as: concealment of true identity, factor in committing immoral acts, negative and positive role of parents in committing (im)moral acts in cyberspace, lack of restrictions in cyberspace as a factor in committing immoral acts, creation of pleasurable moments as a factor in committing immoral acts,false competition as a factor in committing (im)moral acts, emphasis on human agency in cyberspace, and inappropriate praise of bloggers.Moral/immoral acts have been identified with components such as thoughtless reason, intentional/deficiencybased action,considering porn immoral,being in harmony with society's values as moral, spreading rumors as immoral, considering relationships with the opposite sex as naturaland considering morality irrelevant to covering up. Finally, the consequences have been divided with the components of cyberspace as an addictive drug, the effect of immoral acts on morality, and cyberspace as a factor in the destruction of the family foundation. Finally, these 21 themes have been analyzed according to Linda Zagzbeski's paradigm perspective. Based on the findings, it can be concluded that cyberspace disrupts the process of admiring and internalizing virtue by eliminating the element of "person.</p><p>هدف از پژوهش حاضر بررسی پديدارشناسانه درك و تصور نوجوانان از اخلاق در فضاي مجازي و تحليل آن از منظر رويكرد اخلاق فضيلت‌گراي ليندا زگزبسكي می‌باشد. روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی می‌باشد. جامعه مورد بررسی در این طرح تمامی نوجوانان شهرستان ساری می‌باشند. بر اساس نتایج حاصل از پرسش نخست، 21 مضمون بدست آمده که این 21 مضمون در سه دسته عوامل زمینه‌ساز با مولفه‌هایی چون، پنهان بودن هویت واقعی، عامل ارتکاب عمل غیراخلاقی، نقش سلبی و ایجابی والدین در ارتکاب عمل (غیر)اخلاقی در فضای مجازی، فقدان محدودیت در فضای مجازی عاملی برای عمل غیراخلاقی، ایجاد لحظات لذت بخش، عامل ارتکاب عمل غیراخلاقی، رقابت کاذب عامل عمل (غیر) اخلاقی، تاکید بر عاملیت انسان در فضای مجازی و تحسین نابه‌جا بلاگرها شناسایی شده است. فعل اخلاقی/ غیراخلاقی با مولفه‌هایی چون عقل بدون تامل، عمل غرض ورزانه/ ناشی از کمبود، نااخلاقی دانستن پورن، هماهنگ بودن با ارزش‌های جامعه به مثابه امر اخلاقی، ترویج شایعه همچون امر غیراخلاقی، طبیعی دانستن ارتباط با جنس مخالف و بی ربط دانستن اخلاق با پوشش شناسایی شده است و در نهایت پیامد نیز با مولفه‌های فضای مجازی به عنوان مخدری اعتیادآور، اثرگذاری کارهای غیراخلاقی بر اخلاقی و فضای مجازی عامل ویرانی بنیان خانواده تقسیم شده‌اند. در نهایت این 21 مضمون با توجه به دیدگاه الگوگرایی لیندا زگزبسکی تحلیل شده‌اند. بر اساس یافته‌ها می‌توان نتیجه ‌گرفت که فضای مجازی با حذف عنصر "شخص" (به عنوان الگوی ملموس)، فرآیند تحسین و درونی‌سازی فضیلت را مختل می‌کند. همچنین این پژوهش نشان داد که اخلاق در فضای مجازی نه ذاتی، بلکه محصول تعامل نوجوان با الگوها، عواطف و بستر اجتماعی است. از منظر زگزبسکی، بحران اخلاقی نوجوانان در فضای مجازی ناشی از فقدان الگوهای فاضل قابل تحسین و ضعف در فرآیند تأمل اخلاقی است.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54429مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811A study of conceptual metaphors of "Reason" in Majma al-Bahrin by Abarquhohiبررسی استعارههای مفهومی«عقل» در مجمعالبحرین ابرقوهی211227fa فاطمه مسروردانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایرانسمیرارستمیاستادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایرانسیدمحسنساجدی راداستادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران2026327<p>This essay presents and examines the conceptual metaphors of "Reason" in Majma al-Bahrin Abarquhohi. Majmam al-Bahrin is one of the mystical books of the 7th and 8th centuries, which has not received much attention from researchers. In Likoff-Johnson's conceptual metaphor theory, metaphor is not only a literary issue but a process related to human mind and thought. According to them, the basis of human thought is metaphorical, and human beings tend to use metaphors to conceptualize mental affairs and express their imperceptible experiences. In order to express his divine experiences and perceptions, the mystic has to resort to metaphor to make it understandable. In this research, which was carried out by descriptive-analytical method, after a accurate study of the text, the conceptual metaphors of "reason" were extracted and categorized and analyzed based on common characteristics in the field of origin. Examination shows that most metaphors are ontological type. Among the metaphors, intellect being "human" has the highest frequency. Abarquhohi was the condtabulary of the city and metaphors such as king, minister, guard, court, etc were influenced by his work. In the superpower thought, reason has diverse and extensive functions such as being divine, ruling, lawfulness, management, guidance and etc.</p><p>این مقاله به تحلیل و بررسی استعاره¬های مفهومی «عقل» در مجمع¬البحرین ابرقوهی می‌پردازد. مجمع¬البحرین از آثار عرفانی قرن¬های هفتم و هشتم هجری است که چندان مورد توجّه پژوهشگران قرار نگرفته¬است. در نظریۀ استعارۀ مفهومی لیکاف-جانسون، استعاره تنها یک مسئلۀ ادبی نیست بلکه فرآیندی مربوط به ذهن و اندیشۀ انسان است. از نظر آن¬ها اساس اندیشۀ بشر، استعاری است و انسان برای مفهوم¬سازی امور ذهنی و بیان تجربیّات نامحسوس خود متمایل به استعاره است. عارف نیز برای بیان مکاشفات و دریافت¬های معنوی خود ناگزیر از گرایش به استعاره است تا آن را ملموس و قابل فهم¬کند. در این پژوهش که به روش توصیفی_تحلیلی انجام گرفته¬است، پس از مطالعۀ دقیق متن، استعاره¬های مفهومی«عقل» استخراج و بر اساس ویژگی-های مشترک در حوزۀ مبدأ دسته¬بندی و تحلیل شده¬اند. بررسی¬ها نشان می¬دهد بیشترین استعاره¬ها از نوع هستی¬شناختی¬اند. در میان استعاره¬ها «انسان» بودن عقل، بیشترین بسامد را دارد. ابرقوهی محتسب شهر بوده و استعاره¬هایی مانند سلطان، وزیر، حارس، محکمه و ... تأثیر پذیرفته از شغل اوست. عقل در اندیشۀ ابرقوهی دارای کارکردهای متنوع و گسترده¬ای مانند الهی بودن، فرمانروایی، قانونمندی، تدبیر، هدایت و ... است.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54430مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811Child Celebrities and Digital Space in Iran: A Study of Violence and Gender on Children'sسلبریتیهای کوچک و فضای مجازی در ایران: مطالعه خشونت و جنسیت در صفحات اینستاگرامی کودکان229250fa سوده مقصودی دانشیار، بخش علوم اجتماعی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان ،ایرانشکیلااکبریدانش آموخته کارشناسی ارشد ،بخش علوم اجتماعی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران202571<p>The presence of children on social media as "child stars" exposes them to multiple forms of harm. This study aimed to investigate the phenomenon of violence on the Instagram pages of child celebrities, given their increasing presence on social networks. To achieve this goal, 20 Instagram pages of children were purposefully selected, and their content was analyzed over a three-month period. The research method was descriptive-correlational, and the technique used was quantitative content analysis. The required data were collected using a reverse questionnaire, and hypotheses were analyzed using SPSS software. The findings revealed that child celebrities were exposed to various forms of both traditional and cyber violence, and there was a significant relationship between their gender and the type and extent of violence. Specifically, girls were more exposed to psychological and verbal violence than boys. Moreover, the encouragement of children’s behaviors by parents and followers intensified the cycle of violence.</p><p>حضور کودکان در شبکه های اجتماعی در قالب "ستارگان کوچک"، آنان را در معرض آسیب‌های متعددی قرار می‌دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی پدیده خشونت در صفحات اینستاگرامی کودکان سلبریتی و با توجه به افزایش شمار آنان در شبکه‌های اجتماعی انجام شد. برای نیل به این هدف، 20 صفحه اینستاگرامی کودکان به روش هدفمند انتخاب و محتوای آن‌ها در بازه‌ زمانی سه ماهه مورد تحلیل قرار گرفت. روش پژوهش، توصیفی_همبستگی و تکنیک مورد استفاده تحلیل محتوا کمّی بود. داده‌های لازم با استفاده از پرسشنامه معکوس گردآوری و فرضیات با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که کودکان سلبریتی در معرض انواع خشونت سنتی و سایبری قرار داشته‌اند و بین جنسیت آن‌ها با نوع و میزان خشونت رابطه معناداری وجود دارد؛ به طوری که دختران بیشتر از پسران در معرض خشونت‌های روانی و کلامی بودند. همچنین، تشویق رفتارهای کودکان توسط والدین و دنبال‌کنندگان چرخه خشونت را تشدید می‌کند</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54431مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811The Moral Language of the Qur’an from the First to the Fifth Century AHزبان اخلاقی قرآن در پنج قرن نخست هجری: از فهم عملی تا تبیین کلامی و فلسفی251271faسید حاتم مهدوی نوردانشیار گروه معارف اسلامی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانعلی شمس آریانهیأت علمی وابسته گروه معارف اسلامی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران202647<p>The Holy Qur’an, as the most important source of Islamic teachings, abounds with moral precepts and ethical guidance. The Qur’an’s moral language—comprising commands and prohibitions, exhortations and warnings, and descriptions of virtues and vices—has played a fundamental role in shaping Islamic culture and civilization. A historical examination of how this moral language was understood and interpreted from the first to the fifth century AH reveals that Muslims’ comprehension of Qur’anic moral concepts underwent significant evolution during this period. In the first century AH, the early Muslims approached the Qur’an’s moral verses with immediacy and simplicity; these verses directly influenced both their personal conduct and social behavior. Gradually, in the second and third centuries AH, with the emergence of various interpretive schools—both traditionalist (naqli) and rationalist (‘aqli)—and the rise of theological debates on the nature of good and evil, interpretations of the Qur’an’s moral language gained depth and complexity. By the fourth and fifth centuries AH, with the expansion of classical exegetical works and the infusion of philosophical thought into Islamic sciences, new dimensions emerged in understanding the Qur’an’s moral discourse. Muslim theologians and philosophers sought to present the Qur’anic moral system in a more reasoned and systematic manner. Using a descriptive–analytical method, this article traces the historical development of the Qur’an’s moral language over the first five centuries of Islam. Findings indicate that although the fundamental ethical principles of the Qur’an—such as justice, truthfulness, trustworthiness, and forgiveness—remained constant, the mode of expression and interpretation of these values evolved from the early simple elucidations to more profound rational and philosophical analyses. This transformation was influenced by diverse intellectual, cultural, and social factors, yet the intrinsic coherence and continuity of the Qur’an’s moral teachings were preserved within the Islamic tradition. In conclusion, the paper summarizes the trajectory of this evolution, highlighting the relative stability of Qur’anic moral meanings alongside the interpretive flexibility they permitted, and offers suggestions for future research on the moral language of the Qur’an and its impact on the formation of Islamic civilization.</p><p>قرآن کریم به عنوان مهم‌ترین منبع تعالیم اسلامی، سرشار از آموزه‌های اخلاقی است. زبان اخلاقی قرآن که شامل اوامر و نواهی، تشویق‌ها و انذارها، و توصیف فضائل و رذائل است، نقش اساسی در شکل‌دهی به فرهنگ و تمدن اسلامی داشته است. بررسی تاریخی درک و تفسیر این زبان اخلاقی از قرن اول هجری تا قرن پنجم هجری نشان می‌دهد که برداشت مسلمانان از مفاهیم اخلاقی قرآن در طی این دوره دستخوش تحول بوده است. در قرن اول هجری، مسلمانان نخستین با سادگی و بی‌واسطگی با آیات اخلاقی مواجه می‌شدند و این آیات به صورت مستقیم در شکل‌گیری رفتار فردی و اجتماعی آنان اثر می‌گذاشت. به تدریج در قرون دوم و سوم هجری با ظهور مکاتب مختلف تفسیری ـ اعم از نقلی و عقلی ـ و پیدایش مباحث کلامی دربارۀ خوبی و بدی عقلی، تفسیر زبان اخلاقی قرآن عمق و پیچیدگی بیشتری پیدا کرد. در قرون چهارم و پنجم هجری نیز با توسعه تفاسیر کلاسیک و ورود اندیشه‌های فلسفی به حوزۀ علوم اسلامی، فهم زبان اخلاقی قرآن ابعاد جدیدی یافت؛ متکلمان و حکیمان مسلمان تلاش کردند نظام اخلاقی قرآن را به صورت استدلالی و نظام‌مند تبیین کنند. در این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی، سیر تحول زبان اخلاقی قرآن در پنج قرن نخست اسلامی بررسی شده است. فرضیه مقاله آن است که زبان اخلاقی قرآن از حیث اصول بنیادین اخلاقی پایدار مانده، اما در سطح تفسیر، تعلیل و کاربرد تاریخی، از فهم مستقیم و عملی مسلمانان نخستین به سوی تحلیل‌های نقلی، کلامی، عقلی و فلسفی تحول یافته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه اصول بنیادین اخلاقی قرآن (مانند عدالت، صدق، امانت و عفو) در طول این دوران ثابت مانده، اما شیوۀ بیان و تفسیر این مفاهیم از شرح‌های سادۀ آغازین به تحلیل‌های عمیق‌تر عقلی و فلسفی تغییر یافته است. این تحول تحت تأثیر عوامل گوناگون فکری، فرهنگی و اجتماعی رخ داده، هرچند پیوستگی تعالیم اخلاقی قرآن در بطن سنت اسلامی حفظ شده است. در پایان، ضمن جمع‌بندی روند تطور زبان اخلاقی قرآن، به پایداری نسبی معناهای اخلاقی در عین انعطاف‌پذیری تفاسیر اشاره شده و پیشنهادهایی برای پژوهش‌های آینده در زمینۀ زبان اخلاقی و تأثیرات آن بر تمدن اسلامی ارائه گردیده است. نوآوری پژوهش در پیوند دادن تحلیل زبانی، تاریخ تفسیر و فلسفه اخلاق اسلامی برای توضیح پویایی و پایداری هم‌زمان زبان اخلاقی قرآن است.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54432مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه پژوهشهای اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران)2383-32791712026811Decision-Making and Its Consequences in Sindbadnameh Zahiri Samarqandi: A Study Based on the Skills of “Decision-Making” and “Problem-Solving”تصمیمگیری و پیامدهای آن در سندبادنامه ظهیری سمرقندی؛ مطالعهای بر اساس مهارت «تصمیمگیری» و «حل مسئله»273303fa راضیه ابراهیمی نژاد گرجیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایرانزهره عرب گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایرانکبرینودهیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران0000-0001-8388-92282026429<p>Sindbadnameh is one of the significant works of Persian didactic literature that presents human experiences and moral teachings through allegorical tales. One of the prominent concepts in this work is decision-making and the methods of problem-solving in various life situations. This study aims to examine the manifestations of decision-making and its consequences in the tales of Sindbadnameh. The research method is descriptive-analytical, and the data have been examined through the extraction and analysis of narrative evidence from the text within the framework of the stages of problem-solving and decision-making skills. The findings indicate that many of the narratives in Sindbadnameh are formed around problem-centered situations in which characters are compelled to find solutions and make decisions in order to overcome crises. In this process, stages such as problem identification, information gathering, proposing solutions, evaluating alternatives, and implementing decisions can be observed in the characters’ behavior. The analysis of the tales also demonstrates that factors such as wisdom, experience, social status, and power significantly influence the quality of the characters’ decision-making. Thoughtful and wisdom-based decisions often lead to positive outcomes and resolution of crises, whereas hasty or incorrect decisions create difficulties and negative consequences. Furthermore, the decisions made by characters play an important role in advancing the narrative and shaping the plot, and many story developments are the direct result of their choices. Accordingly, Sindbadnameh, in addition to its literary and narrative value, reflects patterns of thought, prudence, and decision-making in Iranian culture, and through its tales encourages readers to reflect on the consequences of choices and the importance of wisdom in confronting life’s challenges.</p><p>سندبادنامه از جمله آثار مهم ادبیات تعلیمی فارسی است که در قالب حکایت‌های تمثیلی به بیان تجربه‌های انسانی و آموزه‌های اخلاقی می‌پردازد. یکی از مفاهیم برجسته در این اثر، مسئله تصمیم‌گیری و شیوه‌های حل مسئله در موقعیت‌های گوناگون زندگی است. این پژوهش با هدف بررسی نمودهای تصمیم‌گیری و پیامدهای آن در حکایت‌های سندبادنامه انجام شده است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است و داده‌ها با استخراج شواهد داستانی از متن اثر و تحلیل آن‌ها در چارچوب مراحل حل مسئله و مهارت تصمیم‌گیری بررسی شده‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بسیاری از روایت‌های سندبادنامه بر پایه موقعیت‌های مسئله‌محور شکل گرفته‌اند و شخصیت‌ها ناچارند برای رهایی از بحران‌ها، راهکارهایی بیابند و تصمیم‌هایی اتخاذ کنند. در این فرایند، مراحلی همچون تشخیص مسئله، گردآوری اطلاعات، طرح راه‌حل‌ها، ارزیابی گزینه‌ها و اجرای تصمیم در رفتار شخصیت‌ها قابل مشاهده است. همچنین تحلیل حکایت‌ها نشان می‌دهد که عوامل مختلفی مانند خرد، تجربه، جایگاه اجتماعی و قدرت در کیفیت تصمیم‌گیری شخصیت‌ها تأثیرگذار است. تصمیم‌های سنجیده و مبتنی بر خرد غالباً به پیامدهای مثبت و رهایی از بحران می‌انجامد، در حالی که تصمیم‌های شتاب‌زده یا نادرست زمینه‌ساز مشکلات و پیامدهای منفی می‌شود. از سوی دیگر، تصمیم‌های شخصیت‌ها نقش مهمی در پیشبرد روایت و شکل‌گیری گره‌های داستانی دارند و بسیاری از تحولات داستان نتیجه مستقیم انتخاب‌های آنان است. بر این اساس، می‌توان گفت سندبادنامه افزون بر ارزش ادبی و روایی، بازتاب‌دهنده الگوهایی از تفکر، تدبیر و تصمیم‌گیری در فرهنگ ایرانی است و از طریق حکایت‌های خود مخاطب را به تأمل در پیامدهای انتخاب‌ها و اهمیت خردورزی در مواجهه با مسائل زندگی فرا می‌خواند.</p>http://akhlagh.saminatech.ir/fa/Article/Download/54433