An Examination of Moral Teachings in Shahriar’s Poetry
Subject Areas : اخلاق و تربیت اسلامی
1 - Ph.D Persian Language and Literature, Arak Braunch, Islamic Azad University, Arak, Iran
Keywords: moral teaching, ethics, Shahriar, virtues of humanity,
Abstract :
To understand poets, it is insufficient to focus solely on their biographies and the aesthetic elements of their verses. Delving into their beliefs and sentiments offers a deeper insight into their spirit. The most reliable criterion for examining a poet’s disposition is their poetry, which is considered the “offspring of their soul.” Some poets, like Ferdowsi and Naser Khosrow, are regarded as exemplars of ethics in Persian literature. Shahriar, an ethics-oriented poet, skillfully and artfully elaborates on moral and didactic themes in his poetry. Although this article does not provide the scope to fully showcase Shahriar’s literary artistry, discerning readers will recognize that this masterful poet views “teaching” and providing “pleasure” as two reciprocal and interacting elements of literature, utilizing literature to serve his intellectual ideas. An examination of Shahriar’s poems reveals his profound commitment to educating his audience. His most significant educational themes include: combating base desires, abstaining from worldliness, showing kindness and forsaking animosity, modesty, patience, courtesy, generosity, contentment, renouncing greed, humility, and altruism. In this research, the author endeavors to investigate and analyze the moral teachings within Shahriar’s poetry and elucidate their prominent characteristics.
قرآن کریم
نهج¬البلاغه
آرین¬پور، یحیی (1382ش)، از نیما تا روزگار ما (تاریخ ادب فارسی معاصر). تهران: زوّار.
حافظ، شمس¬الدین (1371)، دیوان. به کوشش خطیب رهبر، خلیل، تهران: انتشارات صفی علی¬شاه.
رازی، کلینی (1379)، اصول کافی. با ترجمه کمره¬ای، محمدباقر، تهران: انتشارات اسلامیه، سه جلد.
رزم¬جو، حسین (1369)، شعر کهن در ترازوی نقد اخلاق اسلامی. مشهد: انتشارات آستان قدس، جلد 1 و 2.
روزبه، محمدرضا (1381)، ادبیات معاصر ایران (شعر). تهران: نشر روزگار.
زرین¬کوب، عبدالحسین (1366)، سرنی. تهران: علمی.
شاهین، داریوش (1361)، ترجمه نهج¬البلاغه. انتشارات جاویدان.
شفیعی کدکنی، محمدرضا (1390)، با چراغ در آینه. تهران: سخن.
شهریار، سیدمحمدحسین (1370ش)، کلیات دیوان شهریار. تهران: نگاه.
شهریار، محمدحسین (1387 الف)، کلیات اشعار ترکی به¬انضمام منظومه حیدربابایه سلام. تهران: نگاه.
شهریار، محمدحسین (1387 ب)، کلیات دیوان. تهران: نگاه.
صوفی، لیلا (1381)، زندگی¬نامه¬ی شاعران. تهران: انتشارات جاجرمی.
علی¬میرزالو، وحیده (زمستان 1385)، «بازتاب آئین¬های ماه محرم در دیوان شهریار». ادبیات فارسی، سال سوم، شماره 8، از 178 تا 203.
غزالی، ابوحامد محمد (1390ش)، کیمیای سعادت. دو جلد، به¬کوشش حسین خدیوجم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
غزالی، ابوحامد محمد (1392ش)، احیاء علوم¬الدین. دو جلد، ترجمه مؤیدالدین خوارزمی، به¬کوشش حسین خدیوجم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
قطب¬الدین، شیرازی (1369)، دره¬التاج. تصحیح ماهدخت بانو همایی، تهران: علمی و فرهنگی.
کانت، ایمانوئل (1378)، درس¬های فلسفه اخلاق. ترجمه منوچهر صانعی¬دره بیدی، تهران: نقش و نگار.
مختاری، محمد (1372)، انسان در شعر معاصر. تهران: توس.
مطهری، مرتضی (1362)، فلسفه اخلاق. تهران، انتشارات 15 خرداد.
ممتحن، مهدی و محمدیان، حسین و رودینی، محمدامین (پاییز 1389)، «دین در اندیشه جواهری و شهریار»، مجله مطالعات ادبیات تطبیقی، شماره 15، از 143 تا 164.
مولوی، جلال¬الدین (1335)، فیه¬مافیه. تصحیح بدیع¬الزمان فروزان¬فر، تهران: نگاه.
مولوی، جلال¬الدین (1386)، مثنوی. به سعی رینولد نیکلسون، تهران: امیرکبیر.
میبدی، رشیدالدین (1370)، کشف¬الاسرار. مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی.
نسفی، عزیزالدین (1377)، الانسان¬الکامل. تصحیح ماژیران موله، تهران: طهوری و انجمن ایران¬شناسی فرانسه در تهران.
یاحقی، محمدجعفر (1385 ش)، جویبار لحظه¬ها. (ادبیات معاصر فارسی)، تهران: جامی.
یوسفی، غلام¬حسین (1368)، گلستان سعدی. انتشارات خوارزمی.