Analysis of the verbal use of cursing and cursing in the Holy Quran with an emphasis on its educational foundations
Subject Areas : اخلاق و تربیت اسلامی
Mohammad Hadi Arbabi
1
,
Masoud Akbarizadeh
2
*
,
Mehdi Mohammadi nia
3
1 - Department of English, Zah.C., Branch, Islamic Azad University, Zahedan, Iran
2 - Department of Arabic Language and Literature, Zah.C., Islamic Azad University, Zahedan, Iran
3 - Assistant Professor, Department of Linguistics, Velayat University, Iranshahr, Iran
Keywords: Work sayings, cursing, curses, the Holy Quran, educational principles..,
Abstract :
The most important and main mission of using curses and maledictions in the verses of the Holy Quran and also in the narrations is to show the ugliness or goodness of an act or action. In fact, by emphasizing and using curses, for example, cursing cheap traders, oppressors, oppressors, moral corrupters, etc., the Almighty has decided to show the ugliness of an action and prevent people from doing this action. In fact, the main characteristic of the word's function is to warn and warn. But curses have also been used to reveal God's hatred and aversion to doing and repeating an action and promoting it to everyone. In fact, the most obvious educational principles of using curses and maledictions in verses have moral dimensions. All undesirable things such as oppression, oppression, theft, drinking alcohol, cheap trading, idolatry, deceit, usury, eating orphans' property, etc. are prepared to show the extent of their ugliness along with a type of emphasis such as curses, curses, summons, emphasis or a commanding function.
قرآن¬کریم
ابن اثیر، مبارک بن محمد، (1367ه ش)، النهایه فی غریب الحدیث و الاثر، 5 جلد، موسسه¬ی مطبوعاتی اسماعیلیان- قم، چاپ: چهارم.
ابن بابویه، محمدبن علی، من لا یحضره الفقیه، (1413ق)، 4 جلد، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم- قم، چاپ: دوم.
ابن¬عاشور، محمدبن طاهر، التحریر و النویر، بی¬نا، بی¬جا، بی¬تا.
پایدار، حبیب¬الله، (1358 ه ش)، حیات ومرگ تمدن¬ها، 1 جلد، تشیع- تهران، چاپ: دوم.
جزائری، نعمت¬اله بن عبدالله، (1404ق)، النورالمبین فی قصص الانبیاء و المرسلین (للجزائری)، 1 جلد، مکتبه آیه¬الله المرعشی النجفی. قم، چاپ اول.
حرعاملی، محمدبن حسن(1378)، کلیات حدیث قدسی، ترجمه کتاب «جواهرالسنیه». (زین¬العابدین کاظمی خلخالی، مترجم). تهران: دهقان.
زحیلی، وهبه بن مصطفی، (1418ه.ق)، التفسیر المنیر فی العقیده و الشریعه و المنهج، چاپ دوم، انتشارات دارالفکر المعاصر، بیروت.
زمخشری، محمود، (1407ه.ق)، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، دارالکتاب العربی، بیروت.
طباطبایی، محمدحسین، (1417ه.ق)، المیزان فی تفسیرالقران، دفتر انتشارات اسلامی، قم.
طبرسی فضل بن حسن، (1408ه.ق)، مجمع البیان فی تفسیر القران (مجمع¬البیان لعلوم القرآن)، تحقیق هاشم رسولی محلاتی، چاپ دوم، دارالمعرفه، بیروت.
طبرسی، فضل بن حسن، (1377ه.ش)، تفسیر جوامع الجامع، انتشارات دانشگاه تهران و مدیریت حوزه علمیه قم، تهران.
طوسی، محمدبن حسن،(بی¬تا) التبیان فی تفسیرالقرآن، 10جلد، داراحیاء التراث العربی- بیروت.
عرب نوکندی، رحمت¬اله (1395 ه ش)، مصباح الظلمه (پیرامون نفرین از نگاه آیات و روایات)، 2جلد، میراث ماندگار- قم، چاپ اول.
فضل¬الله، محمدحسن، (1419ه.ق)، تفسیر من وحی القران، دارالملاک للطباعه و النشر، بیروت،.
فعال عراقی، حسین، (1378 ه ش)، داستان¬های قرآن و تاریخ انبیاء در قرآن، 2 جلد، نشر سبحان- تهران، چاپ اول.
قمی، شیخ عباس،(1376) مفاتیح¬الجنان، تهران: علمی چاپ چهارم.
مترجمان: ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، (1360ش)، 27 جلد، انتشارات فراهانی- تهران،چاپ: اول.
مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، (1403ق)، بحارالانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار (ط- بیروت)، 11 جلد، داراحیاء التراث العربی- بیروت، چاپ: دوم.
محمدی ری شهری، محمد، (1393ه ش)، میزان الحکمه، 14 جلد، دارالحدیث- قم، چاپ: چهاردهم.
مراغی، احمدبن مصطفی، تفسیر المراغی، انتشارات داراحیاء التراث العربی، بیروت، بی¬تا.
مکارم شیرازی، ناصر(1374)، تفسیرنمونه، چاپ اول، تهران: دارلکتب الاسلامیه.
موسوی همدانی، سیدمحمدباقر، (1374ش)، ترجمه تفسیر المیزان، 20 جلد، دفتر انتشارات اسلامی جامعه¬ی مدرسین حوزه علمیه قم- قم، چاپ پنجم.